حکایت  یکی از وزرا پیش ذالنون مصری رفت و همت خواست که روز و شب به خدمت سلطان مشغولم و به خیرش امیدوار و از عقوبتش ترسان . ذوالنون بگریست و گفت : اگر من خدای را عزوجل چنین پرستیدمی که تو سلطان را ، از جمله صدیقان بودمی. گرنه امید و بیم راحت و رنج   پاى درویش بر فلک بودى   ور وزیر از خدا بترسیدى   همچنان کز ملک ، ملک بودى